POWRÓT              URAL 375                      

Ural 375A

 

Produkcję samochodu Ural-375 (napędzanego siedmiolitrowym silnikiem  benzynowym) rozpoczęto w 1961 roku. Jego podstawową wersją jest Urał-375D, wytwarzany głównie jako standardowy, ciężarowy samochód terenowy. Samochód ciężarowy, terenowy Urał-375 jest przeznaczony do przewozu ładunków oraz ciągnięcia przyczep po drogach i w terenie. Zastosowano w nim silnik Ził-357 (gaźnikowy, czterosuwowy) o mocy 110  kW przy 3200 obr./min. Kabina kierowcy - trzymiejscowa, metalowa. Skrzynia ładunkowa - drewniana,  z pałąkami i opończą. Samochód ma układ regulacji ciśnienia w ogumieniu. Masa własna samochodu wy­nosi 8 t, ładowność: na szosie - 5 t, w terenie - 4 t, masa ciągnionej przyczepy: na szosie - 10 t, w terenie  - 5 t, maksymalna prędkość jazdy - 75 km/h, zasięg jazdy - 720 km, pojemność zbiorników paliwa - 390 l. 

Na podwoziu Ural-375D zbudowano polową wyrzutnię rakietową BM-21 (znajduje się również w uzbrojeniu Wojska Polskiego).

Ural 375D jako podwozie wyrzutni rakiet BM-21

 

 Wersja pojazdu wyposażona dodatkowo w wyciągarkę ma oznaczenie Urał-375T, natomiast rodzina pojazdów w układzie jezdnym 6x4 (w tym ciągnik  siodłowy Ural-377S)  Ural-377.

Wiele samochodów Ural-375 nadal jest eksploatowanych przez armie  państw należących do byłego Układu Warszawskiego i kilka innych krajów,  gdzie są używane jako podwozia polowych wyrzutni rakietowych, pojazdy transportowo-załadowcze rakiet, czy też cysterny paliwa. Wśród eksploatowanych w Wojsku Polskim  pojazdów wyspecjalizowanych, zbudowanych na podwoziu Ural 375A, znajduja się m.in.: stacja troposferyczna R-412A, stacja radiolokacyjna wykrywania i naprowadzania „Laura", stacja  meteorologiczna „Ludwik", zestaw radiolokacyjno-przelicznikowy „Zygmunt" oraz stacje radio­lokacyjne zakłóceń odzewowych „Jadwiga-3" i „Grażyna", natomiast na podwoziu Ural-375AM ­stacja radiolokacyjna „MRK-1".

Wyspecjalizowaną wersję samochodu, oznaczoną TMS-65 i przeznaczoną do odkażania i dezaktywacji sprzętu, wyposażano w silnik odrzuto­wy, którego strumień gazów usuwa ze sprzętu szkodliwe substancje.

W 1973 roku w Uralu-375D zastosowano: silnik wysokoprężny V8 (od  1978 roku montowano go we wszystkich wozach wytwarzanych przez Ural­skie Zakłady Samochodowe w Miass), powiększoną pokrywę silnika, zmienione instalacje: paliwową, chłodzenia i elektryczną oraz wiele zmodyfikowanych drobnych detali.

 

Przedstawiamy foto-historię przebudowy  samochodu ciężarowego Ural 375D do wersji Ural 375A

Fotografie przekazane zostały  przez  Jarosława Rutkowskiego

 

 

 

 
 
 
 

 

 

 

 

Bibliografia

 T.J. O Malley- Wojskowe Pojazdy Transportowe- W-wa 2002

Fotografie Jarosław Rutkowski , Jacek Bilski

 

POWRÓT

GÓRA